piątek, 2 stycznia 2009

Najprostsze harmonie kolorów - cz. IV

Kolejne połączenia kolorów analogicznych to fioletowy i niebieskie.
Tu jest fioletowo niebieski z ultramaryną i błękitem pruskim.









Tu podstawowym jest błękit nieba miejscami przechodzi w ultramarynę, miejscami w błękit pruski i indygo.








Tu używam niebieski ftalowy, indygo i mieszam z zielenią chromową.









Paynes gray z błękitem pruskim w oddali i brązem van Dyka na pierwszym planie. Brąz podobnie jak czerń powstaje przez mieszanie trzech kolorów podstawowych, tylko w nierównych proporcjach. W van Dyku jest więcej niebieskiego niż w sienach więc całkiem łagodnie się tu prezentuje.



Na koniec prezentuję czerń z niebieskim. Czerń harmonizuje z niebieskim i można go używać z umiarem do przyciemniania zimnych barw. Czerń jest również mieszanką wszystkich kolorów podstawowych a dodana do żółtego daje zielony odcień co świadczy o obecności niebieskiego.



Akwarelki przedstawione tu maluję na papierze akwarelowym Fabriano. Jest to papier z dodatkiem bawełny i ma charakterystyczną nierówną fakturę. Pozwala to osiągnąć niektóre efekty jakie nie wyszłyby tak na gładkim papierze np. maluję niebo używając dużej ilości wody a pierwszy plan często tzw. suchym pędzlem. Pędzel wtedy kładę prawie płasko i ciagnę bokiem. Dzięki nierówności papieru powstają poszarpane plamy przypominające nierówności terenu i złudzenie większej ilości detali na pierwszym planie. Podobnie dzięki temu wychodzą roztrzepane listowia drzew a budynki, góry i lasy na horyzoncie nie są jednoznacznie sprecyzowane.
Ciekawostką jest, że oko widza samo "domalowuje" niewyraźne fragmenty obrazu i patrząc na pojedyncze kreski autentycznie widzi drzewa w oddali lub czasem wystarczy zasugerować część okna a on i tak będzie widział całe bo w głowie sam dorysuje resztę. Podobnie jak w książkach lub filmach potrafimy czytać między wierszami i sami domyślamy się tego co nie zostało powiedziane. Dlatego nie ma potrzeby tłumaczyć wszystkiego widzowi tak jak w serialach familijnych.

Najprostsze harmonie kolorów - cz. III

Posuwając się dalej po kole barw dochodzimy do czerwieni i fioletów.
Użyłem w tym przykładzie pomarańczowego, jasnej czerwieni i kraplaku.








Tu przesuwam się dalej po kole i tworzę następną harmonię analogicznych kolorów - czerwony, kraplak, czerwono-fioletowy.







A tu kraplak oraz fiolety-czerwony i fioletowy-niebieski. Trzymając się ściśle reguł powinienem wybrać układ czerwono-fioletowy, fioletowy, niebiesko-fioletowy, ale nie o to chodzi w malowaniu aby trzymać się ściśle tabeli tylko aby kolory harmonizowały.




W tym miejscu dochodzimy do następnego typu harmonii. Zaczynając od żółtego, przez pomarańczowy, brązy do czerwonego są to kolory ciepłe. Możemy więc użyć ich wszystkich by namalować obrazek w gamie kolorów ciepłych.




Fiolet i zieleń mogą być traktowane zarówno jako ciepłe jak i zimne barwy, możemy więc użyć tu ich cieplejszych odcieni.







W praktyce użycie samych ciepłych barw nie jest wymagane do uzyskania ciepłego tonu obrazu. Musi być jednak wyraźnie dominujące. Kilka chłodniejszych plam doda kontrastu i ożywia obrazek.






Przy okazji zwrócę uwagę na kilka technicznych problemów, gdyż akwarela czasem zachowuje się w inny sposób niż się spodziewamy. Akwarela jest farbą wodną i po wyschnięciu jaśnieje.
Jeśli malujemy z dużą ilością wody to jaśnieje bardziej więc do najciemniejszych miejsc trzeba użyć farby prosto z tubki tak jak gwasz. Najlepiej aby była to ostatnia warstwa gdyż chcąc jeszcze bardziej przyciemnić można rozpuścić i zdjąć farbę zamiast dodać. Tworzy się wtedy tzw. błoto.
Również jeśli malujemy na wilgotnej powierzchni farba potrafi prawie całkowicie się rozmyć. Trzeba albo poczekać aż całkowicie wyschnie papier na którym mamy malować (suszarka do włosów przydatna) albo użyć ciemniejszego tonu niż ten który jest potrzebny, a wtedy po wyschnięciu będzie odpowiedni. Na wilgotnej jeszcze farbie tak czy inaczej trzeba malować bardziej suchym pędzlem bo inaczej powstaną tzw. kalafiory.

czwartek, 1 stycznia 2009

Najprostsze harmonie kolorów - cz. II

Najłatwiejszą gamą harmoniczną jest kompozycja kolorów analogicznych czyli leżących obok siebie w kole kolorów.
Jeśli użyjemy koloru żółtego, to po jednej stronie palety będzie żółto-pomarańczowy, a po drugiej żółto-zielony. Barwy te są właśnie kolorami analogicznymi. Jedna z tych barw powinna być dominująca. Tu użyłem żółcień, cytrynowy oraz jasną zieleń.




Siena naturalna to w zasadzie złamany żółty, siena palona natomiast przyciemniony pomarańczowy. Wszystkie te barwy będą harmonizować jako analogiczne i dadzą odcienie kolorów od żółtego do pomarańczowego.





Żółta ochra w połączeniu z pomarańczowym i jasnym żółcieniem oraz brązami czyli żółto-pomarańczowy, pomarańczowy i czerwony.







Od pomarańczowego przez czerwono-pomarańczowy do czerwonego. Dodatkowe odcienie da rozwodniony czerwony czyli różowy i sieny.







Harmonia kolorów analogicznych jest przyjemną, łatwą w użyciu gamą o niewielkich kontrastach. Żółcienie, pomarańcze i brązy dają w rezultacie szeroką gamę harmonizujących ze sobą barw. Kolory analogiczne to zestawienia często występujące w naturze.
Brązy są złamanymi, przyciemnionymi odmianami kolorów żółtych i pomarańczowych.